Poród

Miastenia rzekomoporaźna (myastenia gravis- MG), czyli inaczej nużliwość mięśni, należy do chorób o podłożu autoimmunologicznym. Organizm wytwarza przeciwciała przeciwko receptorom dla acetylocholiny, które znajdują się w płytce nerwowo-mięśniowej. Powoduje to utrudnienie przewodzenia impulsów między nerwem a mięśniem a co za tym idzie nadmierną męczliwość mięśni i ich osłabienie na skutek wysiłku. Choroba występuje z częstością 15 przypadków na 100000 osób.

Objawy miastenii wiążą się z osłabieniem mięśni. Należą do nich:
1. Opadanie powiek, podwójne widzenie.
2. Zaburzenia mimiki twarzy.
3. Opadanie żuchwy, zaburzenia mowy, gryzienia i połykania.
4. Osłabienie mięśni rąk w miarę wykonywania pracy.
5. Osłabienie mięśni kończyn dolnych w trakcie chodzenia zmuszające do odpoczynku.

Czynnikami wyzwalającymi objawy choroby lub nasilającymi je mogą być infekcje wirusowe lub bakteryjne, zmiany hormonalne (miesiączka, ciąża), stres czy narkoza z użyciem kurary.

-poprzez stosunki płciowe z nosicielem, bez użycia prezerwatywy (niezależnie od orientacji płciowej)
-używanie czyichś używanych już strzykawek i igieł (często w ten sposób zostają zarażeni narkomani, ale również osoby, którym przekłuwa się ciało, lub wykonuje tatuaż niesterylnym sprzętem )
-przez transfuzję (w przypadku, gdy dawcą była osoba zarażona HIV)
-płód może zarazić się od matki
-dziecko może zarazić, pijąc mleko matki-nosicielki

Generalnie są dwie kategorie, do których możemy przyporządkować wszystkie formy antykoncepcji. Są to metody naturalne i sztuczne. Metody naturalne polegają na wyliczeniu, kiedy są dni płodne i powstrzymywaniu się od seksu w te właśnie dni. Niestety, takie sposoby zwykle mają dosyć wysoki wskaźnik Pearla (który mówi nam po tym, ile kobiet na 100 stosowało daną formę antykoncepcji i mimo to zaszło w ciążę). Metody sztuczne uznaje się za bardziej skuteczne. W różny sposób hamują one przenikanie plemników do komórki jajowej, uniemożliwiają zagnieżdżenie się zapłodnionej komórki w macicy, nie dopuszczają do jajeczkowania, lub niszczą plemniki.

Badanie USG trwa do pół godziny. Przed badaniem ultrasonografem (szczególnie, jeśli badanie przeprowadzane do 20 tygodnia ciąży) zalecane jest wypicie sporej ilości wody. Nieopróżniony pęcherz, a co za tym idzie - większa ilość wody w organiźmie - pomaga uzyskać lepszą wizualizację płodu.

Badanie USG II stopnia wykonuje lekarz prenatolog ze specjalnymi kwalifikacjami. Podczas tego badania sprawdzane są dodatkowe parametry dotyczące ciąży i jej przebiegu (m.in. ilość wód płodowych, łożysko, narządy wewnętrzne dziecka).

Są dwa typy badań USG: badanie USG zewnętrzne i badanie dopochwowe (aby wykonać badanie głowica ultrasonografu zostaje wprowadzona do pochwy).
Ciężarna badana ultrasonografem powinna przyjąć pozycję półleżącą (z lekko uniesioną górną częścią ciała). Przed rozpoczęciem badania obnażony brzuch smaruje się żelem.

O tym, jak często będzie wykonywane badanie USG w przebiegu ciąży decyduje lekarz prowadzący. Pierwsza ultrasonografia płodu wykonywana jest rutynowo ma na celu określenie terminu porodu, w połowie ciąży celem badania jest wykluczenie komplikacji czy też wad rozwojowych płodu.

Więcej informacji na Badania prenatalne .

Zwykle pierwszym objawy ciąży jest brak miesiączki w wyznaczonym terminie. Jednak nieregularne cykle są tak częste, że opóźnienie krwawienia nie jest jednoznaczne z ciążą. Jego przyczyną może też być zaprzestanie stosowania antykoncepcji hormonalnej w postaci tabletek lub zastrzyków, karmienie piersią, niedożywienie, bardzo intensywne odchudzanie albo bardzo intensywne ćwiczenia fizyczne, używanie narkotyków lub leków psychiatrycznych albo hormonalnych, dalekie podróże, stres, silne przeżycia emocjonalne. Jeśli jednak podejrzewasz, że jesteś w ciąży, a miesiączka nie pojawiała się, już w pierwszym po jej terminie możesz wykonać test ciążowy. Domowy test kupisz w aptece lub większej drogerii. Diagnoza testu opiera się na wykryciu w moczu gonadotropiny kosmówkowej, tj. hormonu hCG. Pojawia się on we krwi kobiety i jest wydalany z moczem od momentu zagnieżdżenia się zapłodnionego jaja w błonie śluzowej macicy. Jego stężenie rośnie. W zależności od czułości testu i ilości hormonu w moczu kobiety ciąża przy pomocy testu może być wykryta między dziesiątym a dwudziestym dniem od zapłodnienia.